• 

  چرا زبان پارسی واژه‌های نو نمی سازد؟

  این روزها بار دیگر گفتگو در بارۀ پاسداری و بهسازی زبان پارسی در میان دوستداران این زبان گسترش یافته است. بی گمان چنین رویکردی، با خواست همگانی بازگشت به فرهنگ، پیوندی آشکار و دیرین دارد. از گذشته تا کنون، هرگاه مردم از دشواریها و ناسازگاریها به ستوه می آمدند، بازگشت به فرهنگ از جایگاه ویژه‌ای در گفتمان نخبگان برخوردار می شد و در گام نخست، پالایش زبان، که آینۀ فرهنگ است، در دستور کار جای می گرفت. در همۀ این سالها، به ویژه از روزگار مشروطه، هر بار که سخن از زبان پاک به (...)
• 

  The Horse, the Wheel, and Language

  In this study of language, archaeology and culture, Hartwick College anthropology professor Anthony hypothesizes that a proto-Indo-European culture emerged in the Ponto-Caspian steppes 4,000 years ago, speaking an ur-language ancestor to the Romance, German and Slavic family of languages, Sanskrit, Persian and modern English. Citing discoveries in the Ukraine, Russia and Kazakhstan made possible only after the (...)
• 

  Old Avestan Syntax and Stylistics

  There are also substantial sections on word order, stylistics, and figures of speech. Translations are provided for almost all passages quoted. The work will be welcomed by Iranianists as well as by historical linguists with wider Indo-European interests. Old Iranian Avestan and Old Persian are the two languages which have been preserved from the oldest recorded period in the development of the Iranian language (...)
• 

  املا و انشاء فارسی دری

  این مجموعه در سال ۱۳٦۷ی (۱۹۹٨) به کوشش رسول رهین تألیف گردیده، در کشورهای اروپائی و آمریکا پخش می شود. هدف از چاپ آن، زنده کردن قواعد دستوری و املائی و انشائی برای جوانان و کسانی است که در دوران دوری از میهن آنها را از یاد برده باشند، و یا در نوشتن دچار اشتباه می گردند. برای آسانی دوباره بخاطر آوردن واژه‌ها و اصطلاحاتی که جوانان در نوشتن آنها شک و تردید دارند، و نیز برای شکل دادن شیوه یادگیری واژه‌ها، نگارنده این مجموعۀ املائی و انشائی را در سی و پنج درس آماده کرده، (...)
• 

  پسوندهای گم شده

  مسعود ارشادی فر این نوشته در هجدهم خرداد ماه گذاشته نوشته شد. دو ماهی پس از آن، یکی از نویسندگان آن، مسعود ارشادی فر، درگذشت. روانش شاد — فروهر. پسوندها و پیشوندها از گوشه‌های بنیادی و واژه‌ساز زبان پارسی هستند که همواره در پژوهشهای دستوری، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده اند. دو پسوند ”ل“ و ”ال“ در زبان پارسی کاربرد گسترده‌ای داشته اند ولی شوربختانه هیچ کسی دراین دورۀ درازی که از نگارش دستور زبان پارسی می گذرد، چشمی به آنها نداشته است. در شناسای پسوند گفته اند (...)
• 

  Ossetic Language

  Ossetian also sometimes called Ossete, is an East Iranian language spoken in Ossetia, a region on the slopes of the Caucasus Mountains. The area in Russia is known as North Ossetia-Alania, while the area south of the border is referred to as South Ossetia, recognized by Russia, Nicaragua, Venezuela and Nauru as an independent state but by the rest of the international community as part of Georgia. Ossetian (...)
• 

  در پارسی، از گاه اکنون به گاه گذشته می رویم

  برای بررسی و گردآوری دستور زبان، مانند همۀ رشته‌های مردم‌شناسی، بایستی روشی را پیش گیریم که از فرهنگ و بینش همان مردمی برآمده باشد که با این زبان سخن می گویند و نبایستی از یک چارچوب ساختاری یکسان برای بررسی زبانهای گوناگون بهره جست. آنچه از بررسی دستور پارسی به چشم می آید آن ست که دستور این زبان از دستور زبان عربی سرمشق گرفته است و این تلاش، هم در شناسه‌ها و هم در روش شناخت، به خوبی دیده می شود. ما در این گفتار به هر دوی این کاستیها می نگریم. نخست آنکه همۀ شناسه‌های (...)
• 

  فارسی شکر است

  مادر بزرگم پس از سالها زندگی در تهران، زبان فارسی را با همان لهجۀ گیلکی صحبت می کرد. در واقع همان گیلکی را اندکی شمرده‌تر می گفت تا فارس‌زبانها بفهمند. ازوست که امروز زبان گیلکی را اندکی می دانم، چراکه در خانه با ما تنها با این زبان سخن می راند. گاهی اشعاری از افراشته، شاعر طنزگوی رشتی، می خواند [*]. نمی دانم چرا، از تهرانی‌ها هم چندان خوشش نمی آمد. با این همه، این مثل نیز ورد زبانش بود: فارسی شکر است ترکی هنر است رشتی گوز خر است. آری، مادر بزرگم، با همۀ کم‌دانشی (...)
• 

  An Old Persian Administrative Tablet from the Persepolis Fortification

  Persepolis Fortification tablets, Box 1208. Old Persian tablet (Fort. 1208-101), second row, right. To these we can now add another extraordinary document. Like the Greek and Phrygian tablets it is not only unique (so far) among the Persepolis tablets, but also without contemporary parallel anywhere. Indeed, it actually contravenes stated expectations. It is a damaged clay tablet with Old Persian cuneiform (...)
• 

  اندر پدافند از زبان فارسی و پیوستگی ِ کیستی ِ ایرانزمین

  فرهنگی که در عصر ِ پساتازش، بیش از هر چیز، خود را در جام ِ ترک‌برداشتۀ زبان فارسی، پیکرینه کرده است. در سراسر دوران تازش، زبان فارسی زبان پایداری [1] بوده است. زبانی که می بایست بار سپاه و دولت فروپاشیده را نیز بر دوش خود کشد. اگر عربان گویشور ِ فروشکستۀ این زبان را عجم (گنگ‌زبان) می نامیدند، ترکان آن را اسب تروای ِ خویش نمودند برای بر حق جلوه دادن بود و باش ِ خویش اندر بوم ایرانشهر. بود و باشی که چرابودش چیزی نبود جز به جا آوردن ِ خویشکاری ِ مهین ِ صیف الاسلام: (...)

0 | 10 | 20