برای بزرگ کردن عکسها، بر رویشان کلیک کنید.
برنامه به دلیل ازدحام بیش از حد با ۳٠ دقیقه تأخیر آغاز گردید. پس از مراسم رسمی آغازی، فضای سالن با صدای توپ سال تحویل و نواخته شدن موسیقی نوروز پر گردید. دوشیزگان ایرانی که لباس سنتی اقوام گوناگون را در بر داشتند هر کدام یکی از سینهای سفرۀ هفتسین را در دست گرفته و از در ورودی در پشت سر شرکتکنندگان وارد سالن شدند که با تشویق پیوسته و بدون وقفۀ شرکتکنندگان به مسیر خود ادامه دادند و پس از چرخیدن بر سکوی تالار سینهای در دست خود را در سفرۀ هفتسینی که به عنوان دکور برنامه انتخاب شده بود و نماهای شبیهسازی شده از تخت جمشید بود قرار دادند. سپس عمو نوروز بر روی صحنه رفته و داستان عمو نوروز و سنت فراموش شدۀ آن را به همراه نواختن دف روایت کرد.
پس از خوش آمدگوئی توسط مجری برنامه نیایش به زبان کهن اوستائی از کتاب اوستای ایرانیان توسط دو خواهر زرتشتی به همراه ترجمۀ فارسی امروزی متنهای نیایش خوانده شد و شرکتکنندگان به احترام نیایش پدران و نیاکان ایرانزمین سکوت کرده تا نیایش پایان یابد.
سپس مجری بالا رفته، از گروه عشقیهای آذربایجان دعوت گردید که بر روی صحنه رفته و برنامۀ خود را اجرا نمایند که ورود این سروران با تشویق تمامی شرکتکنندگان سالن روبرو گشت. پس از تبریک نوروز به زبان شیرین آذری موسیقی شاد این عزیزان با تشویق پیاپی شرکتکنندگان اجرا گردید.
پس از گروه آذری نوبت به اجرای برنامه توسط گروه لری گردید. نخست خانمی با زبان لری نوروز را به شرکتکنندگان تبریک گفته و سپس این گروه نیز به خواندن سه موسیقی به زبان محلی پرداختند.
برنامۀ استاد صادقی با لباسی همچون حکیم ابوالقاسم فردوسی که از سمت راست وارد صحنه شدند جلوهای دیگر به سالن بخشید که با تشویق بی وقفۀ شرکتکنندگان این استاد گرانقدر، آغاز به خواندن شاهنامه نمود و داستانی نیکو از شاهنامه را روایت کردند که با هر دو بیت از اشعار شاهنامه و اجرای آن شرکتکنندگان با احساس تمام دست می زدند و استاد گاه ناچار بودند برنامه را با صدای دست شرکتکنندگان قطع نمایند.
پس از پایان برنامۀ خواندن شاهنامه، گروه رقص محلی قوچان با لباسهای محلی به اجرای برنامه پرداختند که این برنامه زمان زیادی به طول نیانجامید.
سپس نوبت به خواندن شعر دکتر بادکوبهای رسید که ایشان سالن همایش را با شعری از میهن گرما بخشیدند و بارها و بارها این شعرخوانی با صدای دستزدنهای بی وقفه شرکتکنندگان قطع می گردید.
پس از این برنامه، کاوه بقائی به عنوان مسئول روابط عمومی انجمن افراز بر روی صحنه رفته و مختصری به معرفی سازمان مردمنهاد افراز پرداخته و خواستار حمایت همگی شرکتکنندگان از این انجمن گردید تا انجمن فرهنگی ایرانزمین (افراز) بتواند برنامههائی از این دست را به بهترین وجه برگزار نماید. پس از پایان معرفی انجمن فرهنگی ایرانزمین کلیپی متشکل از برنامههای ٥ سال گذشته این انجمن بطور خلاصه نمایش داده شد.
سپس دکتر امیرهوشنگ امیدواری دبیر کانون آریا دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران که سالن ابنسینا و هماهنگیهای لازم جهت اجرای برنامه توسط ایشان صورت پذیرفته بود بر روی صحنه رفته و بیانیهای ٧ مادهای متشکل از سرفصلهای زیر را برای شرکت کنندگان خواندند که پس از پایان هر بند از بیانیه، شرکتکنندگان با دستزدن بند خوانده شده را تأیید می کردند:
بند ۱ — خواستار ثبت جهانی نوروز به نام ایران جغرافیائی.
بند ۲ — ثبت نوروز به نام ده کشور حوزۀ نوروز ایران، افغانستان، تاجیكستان، ازبكستان، آذربایجان، پاكستان، قزاقستان، قرقیزستان، هند و ترکیه به مرکزیت ایران. و اعلام نگرانی از عدم حضور دو کشور بحرین و عراق در این فهرست و شکدار بودن شرکت ترکیه در این فهرست که معمولاً برای همرنگ جماعت شدن و استفاده کردن از فرهنگهای شکوهمند سایر کشورها به نام خود وارد چنین برنامههائی می شود (همانند ثبت جهانی مولانا به نام شاعری ترکیهای و ترجمۀ اشعار مولانا به زبان ترکی برای قانونی جلوه دادن آن).
بند ۳ — تأکید بر ایرانی بودن مولانا جلاالدین محمد بلخی و پوچ و واهی بودن هر ادعائی مبنی بر غیر ایرانی بودن چهار شخصیت خیام، پورسینا، زكریای رازی و رودكی.
بند ٤ — پاسداشت میراثهای کهن ایرانیان و دل نگرانی از عدم کارهای کارشناسی در مورد سدّ سیوند و راهآهن عبوری از نقش رستم و چهار باغ اصفهان.
بند ٥ — نگهداری و توسعۀ منابع طبیعی ایران توسط مسئولین دستاندرکار برای آیندگان ایران.
بند ٦ — بازگرداندن نماد شیروخورشید سرخ (كه یك نماد كاملا فرهنگی و نه سیاسی و سلطنتی می باشد) در جوامع امداد رسانی.
بند ٧ — گسترش دیگر جشنهای کهن ایرانی همچو: اردیبهشتگان، خوردادگان، امردادگان، مهرگان، آبانگان، چله، سده، سپندارمزدگان و …
این بیانیه برای همگی انجمنهای ملی و هماندیش ارسال شده و پس از امضای آنان در اختیار سازمان میراث فرهنگی و دستاندرکاران دیگر نهادها و سازمانهای مرتبط قرار داده می شود. انجمنهائی که خواستار امضای بیانیه فوق هستند، لطفاً مشخصات ثبتی خود را همراه نام دبیر به نشانی Info@afraz.ir ارسال نمایند.
آخرین برنامۀ درنظرگرفته شده برای شرکتکنندگان در جشن نوروز برنامۀ آواز و رقص محلی کردی بود، اما متأسفانه به دلایل نامعلومی از ادامۀ برنامه جلوگیری به عمل آمد و انجمن فرهنگی ایرانزمین که دعوتکنندۀ یکی دیگر از اقوام بزرگ و تأثیرگذار در فرهنگ ایران بود شرمنده و خجالت زده قوم بزرگ کرد ایران قرار گرفت که در اینجا از تمامی دوستان رشید و بزرگوار کرد انجمن افراز پوزش می خواهیم. یکی از دلایلی که برنامه کردهای ایران در پایان برنامه قرار داده شده بود به خاطر نوع موسیقی این سروران بود که برنامه را به اوج می رساند و همین موضوع باعث شادابی بیش از پیش شرکتکنندگان می گردید که متأسفانه از اجرای آن ممانعت به عمل آمد و این امر صورت نپذیرفت و انجمن فرهنگی ایرانزمین در همین جا اعلام می دارد در آیندهای نه چندان دور، در برنامهای با نام اتحاد اقوام ایرانی از دوستان کرد به نحو شایستهای به عنوان یکی از اقوام بزرگ ایرانی دعوت کرده و برنامۀ ویژهای را به این سروران اختصاص می دهد.
در انتهای برنامه کلیپ ”ای ایران“ پخش گردید که همۀ شرکتکنندگان به احترام این سرود برخاسته و با هم این سرود را همنوائی کردند که پس از پایان برنامه روابط عمومی انجمن فرهنگی ایرانزمین با درخواستهای بسیاری برای دریافت این کلیپ زیبای ساخته شده که کاری از گروههای چهار گانۀ هنر و ادبیات تاریخ و گردشگری انجمن بود، مواجه گشت که دوستانی که شمارۀ تماس خود را به روابط عمومی انجمن دادند، به محض آماده شدن فیلم برنامه به همراه کلیپ ایران برایشان ارسال می گردد.
در انتها از شرکتکنندگان با شیرینی و شربت پذیرایی گردید و به هر کدام از شرکتکنندگان تخممرغ رنگ شدهای برای سفرههای هفتسین خانوادههای شرکت کننده هدیه گردید.
انجمن فرهنگی ایرانزمین از معاونت پژوهشی و فرهنگی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه تهران و کانون آریا بابت همکاری و همیاری برای برگزاری هر چه بهتر این همایش نهایت سپاس را دارد.







