درست است که این فیلم که در یک کشور سوسیالیستی با سیاستهایی در تضاد با کشور آمریکا و هالیوود ساخته شده و حتی از نظر ساختمان و استخوانبندی تکنیکی و هنری آدم را بسیار به یاد فیلمهای گلادیاتوری (که معمولا ساخته ایتالیا بودند تا آمریکا) می اندازد اما به هرحال این فیلمی است در نوع خود بسیار با ارزش.
فراموش نکنیم که تعداد فیلمهای جدی ساخته شده بر مبنای داستانهای شاهنامه فردوسی بسیار کم هستند. به واقع، چه تعداد فیلم از روی شاهنامه فردوسی و به این شکل، یعنی با مخارج تهیه نسبتا بالا ساخته شده؟
یکی دو فیلم نقاشی متحرک در سالهای اخیر و به وسیله ی یکی دو جوان با استعداد و زحمتکش ایرانی در خارج از ایران و بر مبنای داستانهای شاهنامه ساخته شده و گویا در جمهوری اسلامی هم اخیرا مشغول تهیه یک سریال پرخرج هستند.
به هر حال، نمی توان منکر آن شد که با وجود ضعفهای شدیدی که سیستم سیاسی حاکم بر شوروی داشت، و حتی فشارهای آن بر هنرمندان و اهل فرهنگ آن کشور نیز قابل انکار نیست، مقادیر قابل توجهی کارهای خوب هم در سینما و هنر های گوناگون آن دوران انجام شد که از اهمیت ویژه برخوردارند. درست به همان نسبت که سینمای هالیوود آمریکا از جذابیت و توانایی های بالای تکنیکی و هنری زیادی بهره مند است اما تعداد فیلمهای ضعیف به ویژه از نظر محتوی و داستان هم در تاریخ آن کم نبوده و نیست. (برای مثال به دهه پنجاه میلادی و فیلمهای دوره مک کارتیسم نگاهی بیاندازید تا متوجه منظور نگارنده شوید.)
ارزش کارهایی از این دست با گذشتن زمان بیشتر و بیشتر محسوس شده و البته ناگفته نماند که ارزش کار استاد فرزانه فردوسی نازنین ما هم هر چه زمان بیشتر می گذرد بیشتر حس می شود.
به راستی که اندیشه پاک فردوسی انکارناپذیر، و زبان، هنر و فرهنگ ریشه دار ایران نیز جاودانه خواهد ماند!
پاسخ به اين پيام
RSS 2.0